رباعی شمارهٔ ۱۷۳۵

ای دوست بهر سخن در جنگ زنی

صد تیر جفا بر من دلتنگ زنی

در چشم تو من مسم دگر کس زر سرخ

فردا بنمایمت چو بر سنگ زنی