رباعی شمارهٔ ۳۲۰

مولوی

رباعی شمارهٔ ۳۲۰

دیوان شمسرباعیات
1

دستت دو و پایت دو و چشمت دو رواست

2

اما دل و معشوق دو باشند خطاست

3

معشوق بهانه است و معبود خداست

4

هرکس که دو پنداشت جهود و ترساست