مولوی
غزل شمارهٔ ۲۷۴۵
دیوان شمسغزلیاتشمارهٔ 2,745
1
آخر گل و خار را بدیدی
2
روز و شب تار را بدیدی
3
بس نقش و نگار درشکستی
4
تا نقش و نگار را بدیدی
5
از عالم خاک برگذشتی
6
و آن گرد و غبار را بدیدی
7
می‌خند چو گل در این گلستان
8
کان جان بهار را بدیدی
9
بی کار شدی ز کار عالم
10
چون حاصل کار را بدیدی
11
چون باده ساقی اندرآمیز
12
چون رنج خمار را بدیدی