مولوی
غزل شمارهٔ ۳۱۶۴
دیوان شمسغزلیاتشمارهٔ 3,164
1
مست و خوشی باده کجا خورده‌ای؟
2
این مه نو چیست که آورده‌ای؟
3
ساغر شاهانه گرفتی به کف
4
گلشکر نادره پرورده‌ای
5
پردهٔ ناموس کی خواهی درید؟
6
کآفت عقل و ادب و پرده‌ای
7
می‌شکفد از نظرت باغ دل
8
ای که بهار دل افسرده‌ای
9
آتش در ملک سلیمان زدی
10
ای که تو موری بنیازرده‌ای
11
در سفر ای شاه سبک روح من
12
زیر قدم چشم و دل اسپرده‌ای
13
دارد خوبی و کشی بی‌شمار
14
روی کسی کش بک اشمرده‌ای
15
بنده کن هر دل آزاده‌ای
16
زنده کن هر بدن مرده‌ای
17
می‌کندت لابه و دریوزه جان
18
جان ببر آنجا که دلم برده‌ای
19
جان دو صد قرن در انگشت تست
20
چونت بگویم؟! که توده مرده‌ای
21
بس کن تا مطرب و ساقی شود
22
آنکه می از باغ وی افشرده‌ای