مولوی
غزل شمارهٔ ۳۲۲۷
دیوان شمسغزلیاتشمارهٔ 3,227
1
یا ساقی الراح خذ و امرلاء به طاسی
2
فلست املک صبر نوبةالکاس
3
و تابع‌الطاس مملوا بلا مهل
4
فان صحوت فهذا نوبة الیاس
5
و دوام السکر من کأس البقا مددا
6
فحالة الصحو یأتی الف وسواس
7
بالله رأسک حرک هکذا طربا
8
حتی تقع قهوة حمرآء فی رأسی
9
بالروح تسقی وراء الغیب قهوتنا
10
یظل تدرک سقیاها بایناس
11
اذا سقاک بکأس الخلد فی نفس
12
تری حیاتک تبقی لا بانفاس
13
و تستلذ باقمار البقا طربا
14
و قهوة الخد تصبح ساقیا حاسی