مولوی
غزل شمارهٔ ۱۷۳
دیوان شمسغزلیاتشمارهٔ 173
1
از یکی آتش برآوردم تو را
2
در دگر آتش بگستردم تو را
3
از دل من زاده‌ای همچون سخن
4
چون سخن آخر فروخوردم تو را
5
با منی وز من نمی‌داری خبر
6
جادوم من جادوی کردم تو را
7
تا نیفتد بر جمالت چشم بد
8
گوش مالیدم بیازردم تو را
9
دایم اقبالت جوان شد ز آنچ داد
10
این کف دست جوامردم تو را