مولوی
بخش ۱۶۲ - دعاکردن موسی آن شخص را تا بایمان رود از دنیا
مثنوی معنویدفتر سومشمارهٔ 162
1
موسی آمد در مناجات آن سحر
2
کای خدا ایمان ازو مستان مبر
3
پادشاهی کن برو بخشا که او
4
سهو کرد و خیره‌رویی و غلو
5
گفتمش این علم نه درخورد تست
6
دفع پندارید گفتم را و سست
7
دست را بر اژدها آنکس زند
8
که عصا را دستش اژدرها کند
9
سر غیب آن را سزد آموختن
10
که ز گفتن لب تواند دوختن
11
درخور دریا نشد جز مرغ آب
12
فهم کن والله اعلم بالصواب
13
او به دریا رفت و مرغ‌آبی نبود
14
گشت غرقه دست گیرش ای ودود