مولوی
بخش ۶۷ - در بیان آنک تن روح را چون لباسی است و این دست آستین دست روحست واین پای موزهٔ پای روحست
مثنوی معنویدفتر سومشمارهٔ 67
1
تا بدانی که تن آمد چون لباس
2
رو بجو لابس لباسی را ملیس
3
روح را توحید الله خوشترست
4
غیر ظاهر دست و پای دیگرست
5
دست و پا در خواب بینی و ایتلاف
6
آن حقیقت دان مدانش از گزاف
7
آن توی که بی بدن داری بدن
8
پس مترس از جسم و جان بیرون شدن