فروغی بسطامی
رباعی شمارهٔ ۱
دیوان اشعاررباعیات
1
آن دل که شد او قابل انوار خدا
1
از کشت عمل بس است یک خوشه مرا
2
پر باشد جان او ز اسرار خدا
2
در روی زمین بس است یک گوشه مرا
3
زنهار تن مرا چو شمع تنها مشمر
3
تا چند چو کاه گرد خرمن گردیم
4
کو جمله به نمک‌زار خدا
4
چون مرغ بس است دانه‌ای توشه مرا