رباعی شمارهٔ ۱۰۴۴

گر می‌کشدم غم تو هر دم مکش

هل تا بکشندم همه عالم تو مکش

آنرا که خود انداخته‌ای پای مزن

وانرا که تو زنده کرده‌ای هم تو مکش