رباعی شمارهٔ ۱۲۵

خیام

رباعی شمارهٔ ۱۲۵

رباعیات
1

آن چشم که خون گشت غم او را جفت است

2

زو خواب طمع مدار کوکی خفته است

3

پندارد کاین نیز نهایت دارد

4

ای بیخبر از عشق که این را گفته است