رباعی شمارهٔ ۱۷۰۱

مولوی

رباعی شمارهٔ ۱۷۰۱

دیوان شمسرباعیات
1

ای آنکه مرا دهر زبان میدانی

2

ور زانکه ببندند دهان میدانی

3

ور جان و دلم نهان شود زیر زمین

4

شاد است روانم که روان میدانی