رباعی شمارهٔ ۱۷۰۴

مولوی

رباعی شمارهٔ ۱۷۰۴

دیوان شمسرباعیات
1

ای از تو مرا گوش پرودیده بهی

2

خوش آنکه ز گوش پای بر دیده نهی

3

تو مردم دیده‌ای نه آویزهٔ گوش

4

از گوش بدیده آ که در دیده نهی