رباعی شمارهٔ ۱۷۲۲

مولوی

رباعی شمارهٔ ۱۷۲۲

دیوان شمسرباعیات
1

ای داده مرا چو عشق خود بیداری

2

وین شمع میان این جهان تاری

3

من چنگم و تو زخمه فرو نگذاری

4

وانگه گوئی بس است تا کی زاری