رباعی شمارهٔ ۱۷۷۴

مولوی

رباعی شمارهٔ ۱۷۷۴

دیوان شمسرباعیات
1

ای خورشیدی که چهره افروخته‌ای

2

از پرتو آن کمال آموخته‌ای

3

از جملهٔ اختران که افروخته‌ای

4

تو بیشتری که بیشتر سوخته‌ای