رباعی شمارهٔ ۱۷۹۰

مولوی

رباعی شمارهٔ ۱۷۹۰

دیوان شمسرباعیات
1

گر آب دهی نهال خود کاشته‌ای

2

ور پست کنی مرا تو برداشته‌ای

3

خاکی بودم به زیر پاهای خسان

4

همچون فلکم مها تو افراشته‌ای