رباعی شمارهٔ ۱۹۰۱

عاشق شوی ای دل و ز جان اندیشی

دزدی کنی و ز پاسبان اندیشی

دعوی محبت کنی ای بی‌معنی

وانگه ز زبان این و آن اندیشی