رباعی شمارهٔ ۲۳۹

مولوی

رباعی شمارهٔ ۲۳۹

دیوان شمسرباعیات
1

پائی که همی رفت به شبستان سر مست

2

دستی که همی چید ز گل دسته بدست

3

از بند و گشاد دهن دام اجل

4

آن دست بریده گشت و آن پای شکست