رباعی شمارهٔ ۵۹۰

مولوی

رباعی شمارهٔ ۵۹۰

دیوان شمسرباعیات
1

بی‌بحر صفا گوهر ما سنگ آمد

2

بی‌جان جهان جان و جهان تنگ آمد

3

چون صحبت دوست صیقل جان و دلست

4

در جان گیرش که رافع زنگ آمد