رباعی شمارهٔ ۹۰۴

مولوی

رباعی شمارهٔ ۹۰۴

دیوان شمسرباعیات
1

سیلاب گرفت گرد ویرانهٔ عمر

2

آغاز پری نهاد پیمانهٔ عمر

3

خوش باش که تا چشم زنی خود بکشد

4

حمال زمانه رخت از خانهٔ عمر