رباعی شمارهٔ ۹۵۰

مولوی

رباعی شمارهٔ ۹۵۰

دیوان شمسرباعیات
1

درد تو علاج کس پذیرد هرگز

2

یا از تو مراد میگریزد هرگز

3

گفتی که نهال صبر در دل کشتی

4

گیرم که بکاشتم بگیرد هرگز؟