رباعی شمارهٔ ۹۶۹

مولوی

رباعی شمارهٔ ۹۶۹

دیوان شمسرباعیات
1

میگوید مرمرا نگار دلسوز

2

میباید رفت چون به پایان شد روز

3

ای شب تو برون میای از کتم عدم

4

خورشید تو خویش را بدین چرخ بدوز