مولوی
غزل شمارهٔ ۱۰۶۴
دیوان شمسغزلیاتشمارهٔ 1,064
1
مطربا در پیش شاهان چون شدستی پرده دار
2
برمدار اندر غزل جز پرده‌های شاهوار
3
بندگانشان دلخوشان و بندگیشان بی‌نشان
4
خوان‌هاشان بی‌خمیر و باده‌هاشان بی‌خمار
5
دیده بینای مطلق در میان خلق و حق
6
از همه خلقش گزیر و بر همه فرمان گزار
7
همچو خور عالم فروز و همچو گردون سرفراز
8
هم کلید هشت جنت هم برون از پنج و چار
9
سجده آرد پیش ایشان بانماز و بی‌نماز
10
پیش ایشان سبز گردد شوره خاک و سبزه زار