مولوی
غزل شمارهٔ ۱۷۷۹
دیوان شمسغزلیاتشمارهٔ 1,779
1
اتیناکم اتیناکم فحیونا نحییکم
2
و لو لاکم و لقیاکم لما کنا بودایکم
3
دخلنا دارکم سکری فشکرا ربنا شکرا
4
ذکرتم عهدنا ذکرا و نادانا منادیکم
5
خرجنا من قری الوادی دخلنا القصر یا حادی
6
توافیتم بمیعادی و باح الراح ساقیکم
7
فاخف القصر لا تبدی و من یسئلک لا تهدی
8
فانت الغوث و المجدی اذا ناجی مناجیکم
9
و تسقینا و تشفینا و مثل السر تخفینا
10
و هذا کله فضل فانا لا نکافیکم