مولوی
غزل شمارهٔ ۱۸۱۱
دیوان شمسغزلیاتشمارهٔ 1,811
1
خوش می گریزی هر طرف از حلقه ما نی مکن
2
ای ماه برهم می زنی عهد ثریا نی مکن
3
تو روز پرنور و لهب ما در پی تو همچو شب
4
هر جا که منزل می کنی آییم آن جا نی مکن
5
ای آفتابی در حمل باغ از تو پوشیده حلل
6
بی تو بماند از عمل در زخم سرما نی مکن
7
ای آفتابت دایه‌ای ما در پیت چون سایه‌ای
8
ای دایه بی‌الطاف تو ماندیم تنها نی مکن