مولوی
غزل شمارهٔ ۲۲۰۶
دیوان شمسغزلیاتشمارهٔ 2,206
1
ای برادر عاشقی را درد باید درد کو
2
صابری و صادقی را مرد باید مرد کو
3
چند از این ذکر فسرده چند از این فکر زمن
4
نعرههای آتشین و چهرههای زرد کو
5
کیمیا و زر نمیجویم مس قابل کجاست
6
گرم رو را خود کی یابد نیم گرمی سرد کو