مولوی
غزل شمارهٔ ۲۶۲۰
دیوان شمسغزلیاتشمارهٔ 2,620
1
ای دل به ادب بنشین برخیز ز بدخویی
2
زیرا به ادب یابی آن چیز که می‌گویی
3
حاشا که چنان سودا یابند بدین صفرا
4
هیهات چنان رویی یابند به بی‌رویی
5
در عین نظر بنشین چون مردمک دیده
6
در خویش بجو ای دل آن چیز که می‌جویی
7
بگریز ز همسایه گر سایه نمی‌خواهی
8
در خود منگر زیرا در دیده خود مویی
9
گر غرقه دریایی این خاک چه پیمایی
10
ور بر لب دریایی چون روی نمی‌شویی