غزل شمارهٔ ۲۹۶۷

مولوی

غزل شمارهٔ ۲۹۶۷

دیوان شمسغزلیاتشمارهٔ 2,967
1

آمد ز نای دولت بار دگر نوایی

2

ای جان بزن تو دستی وی دل بکوب پایی

3

تابان شده‌ست کانی خندان شده جهانی

4

آراسته‌ست خوانی در می‌رسد صلایی

5

بر بوی نوبهاری بر روی سبزه زاری

6

در عشق خوش عذاری ما مست و های هایی

7

او بحر و ما سحابی او گنج و ما خرابی

8

در نور آفتابی ما همچو ذره‌هایی

9

شوریده‌ام معافم بگذار تا بلافم

10

مه را فروشکافم با نور مصطفایی