رباعی شمارهٔ ۳۷

حافظ

رباعی شمارهٔ ۳۷

رباعیاتشمارهٔ 37
1

گفتی که تو را شوم مدار اندیشه

2

دل خوش کن و بر صبر گمار اندیشه

3

کو صبر و چه دل، کنچه دلش می‌خوانند

4

یک قطرهٔ خون است و هزار اندیشه