حافظ
غزل شمارهٔ ۴۱۷
غزلیاتشمارهٔ 417
1
عیشم مدام است از لعل دلخواه
2
کارم به کام است الحمدلله
3
ای بخت سرکش تنگش به بر کش
4
گه جام زر کش گه لعل دلخواه
5
ما را به رندی افسانه کردند
6
پیران جاهل شیخان گمراه
7
از دست زاهد کردیم توبه
8
و از فعل عابد استغفرالله
9
جانا چه گویم شرح فراقت
10
چشمی و صد نم جانی و صد آه
11
کافر مبیناد این غم که دیده‌ست
12
از قامتت سرو از عارضت ماه
13
شوق لبت برد از یاد حافظ
14
درس شبانه ورد سحرگاه