حافظ
غزل شمارهٔ ۴۳۷
غزلیاتشمارهٔ 437
1
ای قصه بهشت ز کویت حکایتی
2
شرح جمال حور ز رویت روایتی
3
انفاس عیسی از لب لعلت لطیفه‌ای
4
آب خضر ز نوش لبانت کنایتی
5
هر پاره از دل من و از غصه قصه‌ای
6
هر سطری از خصال تو و از رحمت آیتی
7
کی عطرسای مجلس روحانیان شدی
8
گل را اگر نه بوی تو کردی رعایتی
9
در آرزوی خاک در یار سوختیم
10
یاد آور ای صبا که نکردی حمایتی
11
ای دل به هرزه دانش و عمرت به باد رفت
12
صد مایه داشتی و نکردی کفایتی
13
بوی دل کباب من آفاق را گرفت
14
این آتش درون بکند هم سرایتی
15
در آتش ار خیال رخش دست می‌دهد
16
ساقی بیا که نیست ز دوزخ شکایتی
17
دانی مراد حافظ از این درد و غصه چیست
18
از تو کرشمه‌ای و ز خسرو عنایتی