مولوی
غزل شمارهٔ ۱۹۲
دیوان شمسغزلیاتشمارهٔ 192
1
بشکن سبو و کوزه ای میرآب جانها
2
تا وا شود چو کاسه در پیش تو دهانها
3
بر گیجگاه ما زن ای گیجی خردها
4
تا وارهد به گیجی این عقل ز امتحانها
5
ناقوس تن شکستی ناموس عقل بشکن
6
مگذار کان مزور پیدا کند نشانها
7
ور جادویی نماید بندد زبان مردم
8
تو چون عصای موسی بگشا برو زبانها
9
عاشق خموش خوشتر دریا به جوش خوشتر
10
چون آینهست خوشتر در خامشی بیانها