دنبال چه می‌گردید؟

اندر خلیل لطف بد آتش نمود آب

1 بار در این شعر

گیرم که سوز و آتش عشاق نیستت

1 بار در این شعر

توی به تو دود شب ز آتش سودای ماست

1 بار در این شعر

نازم سرت ای شمع که شهری زدی آتش

1 بار در این شعر

پای در آتش بنه همچو خلیل ای پسر

1 بار در این شعر

جان کلیم و خلیل جانب آتش دوان

1 بار در این شعر

چو آفتاب در آتش چو چرخ بی‌سر و پاست

1 بار در این شعر

طبلهٔ مشک تتاری همه آتش گیرد

1 بار در این شعر

دلی که سوخته آتش بلای تو نیست

1 بار در این شعر

چو سوخت ز آتش عشق تو جان گرم روان

1 بار در این شعر

چو جوش دیدی می‌دان که آتش‌ست ز جان

1 بار در این شعر

تنور آتش عشق و زبانه را چه شدست

2 بار در این شعر